Volkswagen

Historia koncernu miała początek 17 stycznia 1934 r., tego dnia konstruktor samochodów Ferdinand Porsche (urodzony w czeskim Libercu) przedstawił rządowi niemieckiemu projekt legendarnego Garbusa. Takiego właśnie taniego, rodzinnego samochodu oczekiwał Hitler, który doszedł w tym czasie do władzy w Niemczech. Hitler chciał odciążyć kolej, podupadającą z roku na rok. Właściwy model Garbusa zatwierdzono do produkcji w 1938 r. w przyszłej fabryce VolkswagenWerk Gmbh. Produkcja rozpoczęła się 11 lipca 1941 r., do 1944 r. wyprodukowano łącznie 630 sztuk cywilnej wersji KdF-wagena, późniejszego Volkswagena.

Powojenna produkcja ruszyła już we wrześniu 1945 r., na potrzeby armii brytyjskiej, okupującej kraj, wtedy oficjalnie powstała marka Volkswagen. Zbudowana przez Hitlera w Fallersleben (Dolna Saksonia) fabryka miała zostać zlikwidowana, ale udało jej się obronić. Stopniowo koncern awansował do grona największych producentów w Europie.

W 1973 r. miała miejsce premiera modelu Passat, samochodu osobowego klasy średniej, zastąpił modele 411 i K70. Posiadał wzdłużnie umieszczone silniki napędzające koła średnie oraz dwa typy nadwozia – sedan lub kombi/limuzyna. Zastosowano dwie różne klapy bagażnika, otwierane z szybą lub bez. W tym roku zakończono produkcję Garbusów w Wolsburgu, przeniesiono je do Emden i w Meksyku (do 2003 r.).

Następcą słynnego Garbusa został Volksvagen Golf, sprzedawany od 1974 r., rok później pojawił się Golf Polo.

W 1991 r. firma otworzyła oficjalne przedstawicielstwo w Polsce, powstała firma Kulczyk Tradex w Poznaniu. Wkrótce założono Volkswagen Poznań, w której montowano a następnie produkowano różne modele, przede wszystkim Volkswagen Transporter.

Volkswagen de Mexico w Pueblo rozpoczął produkcję Volkswagena New Beetle, podobnego do Garbusa (model bardzo popularny w USA).

Seryjnie produkowany jest model Lupo, mały i oszczędny, z wieloma opcjami wyposażenia – bocznymi poduszkami powietrznymi czy podgrzewanymi fotelami. Na bazie Golfa IV generacji powstał model Bora.

W 2000 r. w Volksburgu powstało miasteczko koncernu Autostadt, gdzie można obejrzeć osiągnięcia w motoryzacji. Kupione przez klientów samochody czekają na odebranie w jednej z dwóch szklanych wież.

Do Grupy Volkswagena należą: Seat, Audi, Škoda, Bugatti, Scania, MAN, Lamborghini, Porsche, Bentley i NSU.

BMW

Bayerische Motoren Werke czyli Bawarskie Zakłady Silnikowe powstały w Monachium na pocz. XX w. W tym czasie niezależnie od siebie działalność rozpoczęli obaj założyciele firmy Gustav Otto i Karl Rappa, początkowo w dziedzinie lotnictwa. Rok 1916 to data utworzenia fabryki samolotów, w roku następnym przyjęła obecną nazwę. W 1923 r. wykonano pierwszy motocykl BMW, pięć lat później powstaje oddział w Eisenach, gdzie rozpoczęto produkcję pierwszych samochodów o nazwie Dixi, wzorowanych na angielskich Austin Seven.

Po odejściu z firmy, z powodów zdrowotnych, Karla Rappa, funkcję dyrektora naczelnego przejął Franz Josef Popp. Przybył do Monachium z zadaniem koordynowania licencyjnej produkcji 12-cylindrowych silników lotniczych. W 1917 r. został dyrektorem naczelnym BMW.

Przypisuje mu się autorstwo logo firmy, które przedstawia wirujące śmigło samolotu na biało – niebieskim tle (kolory flagi Bawarii), z czarną obwódką i trzema złotymi literami BMW. Do końca I wojny produkcja opierała się wyłącznie na zamówieniach przemysłu zbrojeniowego, profil zmienił się w pierwszych latach powojennych dzięki wysiłkom Poppa.

Po przejęciu władzy przez nazistów firma została uznana za ważną strategicznie jako największy niemiecki producent silników gwiazdowych chłodzonych powietrzem. W 1933 r. Popp przystał do nazistowskiej partii NSDAP a rząd III Rzeszy stał się największym zleceniodawcą BMW. Z drugiej strony ograniczał działalność przedsiębiorstwa, narzucając mu badania i produkcję na rzecz przemysłu zbrojeniowego. Popp nie chciał wstrzymać projektów cywilnych, czym naraził się faszystom i w 1942 r. pod groźbą obozu koncentracyjnego w Tilsit został zmuszony do ustąpienia.

Podczas II wojny światowej firma poniosła duże straty, zwłaszcza zakłady w Monachium zostały poważnie zniszczone na skutek bombardowania aliantów. Zniszczeń dopełniło demontowanie zakładów w Monachium i Allach zarządzone przez USA.

Produkcję motocykli wznowiono w 1948 r. a samochodów dopiero w 1952 r.

Trzeci kryzys BMW AG nastąpił w latach 1958 i 1959, które zamknięto ze znacznymi stratami. Główny akcjonariusz Deutsche Bank próbował przejąć firmę, na szczęście załodze, akcjonariuszom i radzie zakładowej udało się ją obronić.

Należąca do BMW spółka BMW M GmbH zajmuje się projektowaniem i produkcją modeli wyścigowych. Pierwszy właściwy samochód wyścigowy powstał w 1978 r., w 1980 r. zaczęto pracować nad silnikiem do Formuły 1, gdzie BMW zadebiutowało dwa lata później z silnikiem turbo w samochodzie Brabham.

Ferrari

Przedsiębiorstwo założył w 1947 r. Enzo Ferrari, były kierowca rajdowy. Enzo od 1919 r. był kierowcą testowym i wyścigowym, do 1931 r. w zespole Alfa Romeo. Uczestniczył w 47 wyścigach, zwyciężył w 13.

Obecnie Ferrari należy do koncernu Fiata i znajduje się w podgrupie Ferrari Maserati, niezależnej konstrukcyjnie od pozostałych marek. Siedziba mieści się w Maranello we Włoszech.

Enzo miał zwyczaj malować swoje samochody na czerwono, do dzisiaj ten kolor jest najpopularniejszy wśród tych samochodów (mimo że oficjalnym jest żółty). Od 1929 r. prowadził stajnię wyścigową o nazwie Scuderia Ferrari, osiągając znaczne sukcesy. W 1947 r. powstał model Ferrari 125 S z silnikiem o pojemności 1,5 litra i 12 cylindrach.

W tym samym roku zaczęły powstawać wozy cywilne znane z wyszukanego stylu zaprojektowanego przez Carrozzeria Pininfarina, biura projektowego z Turynu. Do dzisiaj są symbolem bogactwa i luksusu. Dla Ferrari projektowali także Scaglietti, Bertone i Vignale.

Charakterystyczne logo marki pochodzi z emblematu na myśliwcu z I wojny światowej, pilotowanego przez Francesco Baracca. Enzo FErrari podziwiał pilota do tego stopnia, że użył czarnego rumaka stojącego na dwóch tylnych nogach jako symbolu swoich samochodów.

W latach 1962-1964 produkowano model 250 GTO, w sumie 39 egzemplarzy. Planowano wykonać 100 ale okazało się że mają zbyt skomplikowaną konstrukcję a koszty produkcji są zbyt wysokie. Więcej szczęścia miał 288 GTO produkowany w latach 1984-1986, osiągający 306 km/h w około 4,7 sekund. Kiedy wchodził na rynek miał silnik o największej mocy oferowanej przez firmę samochodowi drogowemu. Silnik o ogromnej średnicy cylindrów i krótkim skoku tłoków zaprojektowano jako szybkoobrotowy o najlepszych osiągach przy max. obrotów.

Najnowszy model limitowanej serii to FXX, początkowo planowano budowę 20 sztuk, powiększono ją jednak do 21. Firma buduje samochody seryjne co 10 lat, nadając im nieprzeciętne osiągi i wyrafinowanie techniczne. Nazwa składa się z litery F oraz rocznicy założenia przedsiębiorstwa np. F50 czy F60. W 2007 r. miał zostać oficjalnie pokazany model F60, na razie jednak wstrzymano się z jego przedstawieniem.

W latach 2004-2010 Ferrari wypuściło modele: Ferrari 612 Scaglietti, 599 GTB Fiorano, California, 458 Challenge, 458 Italia oraz 599 GTO.

Koncerny japońskie

Mitsubishi jest najstarszym z wielkiej japońskiej czwórki, koncern został założony w 1870 r. przez Yataro Iwasakiego jako firma transportowa, trzy lata później przyjął nazwę Mitsubishi Shokai.

Obecnie skupia przemysł ciężki jak huty, stocznie, wytwórnię lotniczą, zakłady zbrojeniowe, producenta samochodów (mitsubishi Motors) oraz największe japońskie zakłady chemiczne.

Początki koncernu Honda wiążą się z osobą Soichiro Hondy i sięgają okresu 20-lecia międzywojennego. Jego pierwszym posunięciem było założenie fabryki produkującej pierścienie tłokowe, którą sprzedał Toyocie.

W 1948 r. otworzył Honda Motor Co Ltd, produkującą rowery z zainstalowanymi silnikami spalinowymi tzw. mopedy, rok później wyprodukował pierwszy motocykl Dream D. Pięć lat później powstał pierwszy samochód Honda T360 (lekki samochód dostawczy).

Toyota rozpoczynała od produkcji…krosien przędzalniczych, w 1933 r. w fabryce powstał dział zajmujący się produkcją samochodów. Dwa lata później powstał prototyp Toyota A1, po wojnie powstała Toyota BJ inspirowana konstrukcją Jeepa MB, dając początek serii Land Cruiser.

Obecnie zatrudnia ponad 316 tys. osób i posiada fabryki we Francji, Wielkiej Brytanii, Czechach, Turcji i Polsce (Wałbrzych i Jelcz-Laskowice).

W 1989 r. Toyota wprowadziła na rynek markę Lexus, duże, luksusowe auta mogące konkurować z ekskluzywnymi modelami Mercedesa-Benz i BMW. Należą do niej także takie marki jak Daihatsu, Subaru, Hino (samochody ciężarowe popularne głównie w Azji), Scion i Prius (samochody hybrydowe).

Nazwa Subaru w języku japońskim oznacza konstelację gwiazd – Plejady, stąd pochodzi także logo firmy. Powstała w 1917 r., założona przez Chikuhei Nakijimę. Początkowo produkowała samoloty, także dla USA. Pierwszy samochód powstał dopiero w 1954 r. – model Subaru 1500 rozwijano pod kryptonimem P1, był to pierwszy pojazd tego typu w Japonii.

Założona w 1920 r. spółka Toyo Cork Kogyo produkowała obrabiarki, potem zaczęła produkować małe pojazdy dostawcze a w 1940 r. pierwsze prototypy aut osobowych. W 1959 r. wprowadzono dwuosobowy samochód Mazda R360 Coupé. Jednak nazwę Mazda Motor Corporation przyjęła dopiero w 1984 r., na rynek europejski zaczęła wprowadzać samochody dużo wcześniej.

Największym sukcesem sportowym Mazdy było zwycięstwo we francuskim wyścigu Le Mans, wziął w nim udział prototyp 787 B.

Mercedes-Benz

W 1897 r. austriacki przedsiębiorca mieszkający w Baden pod Wiedniem (a także w Nicei) zamówił swój pierwszy samochód marki Daimler, wyposażony w napęd pasowy i dwucylindrowy silnik o mocy 6 KM.

Rok później zaczął sprzedawać pojazdy Daimlera wśród swoich przyjaciół z najwyższych sfer arystokracji i finansjery monarchii austro-węgierskiej. W 1900 r. wytwórnia Daimler-Motoren-Gesellschaft dostarczyła mu 10 maszyn. Jellinek zgłaszał je także do wyścigów, głównie do nicejskiego, gdzie startował pod pseudonimem „Mercedes” imieniem swojej 10-letniej wówczas córeczki.

Wkrótce DMG podpisał z przedsiębiorcą umowę o sprzedaży samochodów i silników, podjęto decyzję o skonstruowaniu nowego silnika o nazwie Daimler-Mercedes.

W 1902 r. oficjalnie zarejestrowano markę Mercedes, pierwszym samochodem był Mercedes 35 PS. Przedsiębiorstwo rozwijało się znakomicie do I wojny światowej, po jej przegraniu przez Niemcy cały kraj pogrążył się w kryzysie i firma musiała się ratować łącząc z Benz & Cie. Rheinische Gasmotorenfabrik in Mannheim. W ten sposób powstała spółka Daimler-Benz AG produkująca samochody marki Mercedes-Benz.

W czasie II wojny światowej produkowano serie silników do samolotów, czołgów i łodzi podwodnych.

Pod tą marką produkowane są samochody osobowe, dostawcze, ciężarowe i autobusy. W kategorii samochodów osobowych uważany jest za jedną z najbardziej prestiżowych marek na świecie.

Obecnie produkowane są samochody klasy średniej (C, C Kombi, CLC, CLK, CLK Kabriolet), klasy wyższej (E i E Kombi) do której należą limuzyny z wyposażeniem Classic, Elegance i Avantgarde oraz ekstrawaganckie, prestiżowe i komfortowe coupé.

Od 1972 r. produkowane są modele klasy wyższej czyli S, dwa lata później Mercedes-Benz 1116 klasy S zdobył prestiżowy tytuł samochodu roku w Europie. Powstały modele W220, W140, W126, W116, W108/W109, W111/W112. We wrześniu 2005 r. zaprezentowano model W221 luksusową limuzynę klasy S.

Pierwszy model nowoczesnego roadstera  Mercesdes-Benz SLR McLaren wyprodukowano w 2003 r. we współpracy z McLarenem. Jego montaż odbywał się ręcznie w centrum technologicznym McLarena w Woking w Wielkiej Brytanii.

Wśród samochodów terenowych znajdują się W 463, W462, W461, W460, tradycyjne auta terenowe o konstrukcji pochodzącej z lat 70-tych XX w. Przeszedł wiele modyfikacji ale wygląd pozostał prawie niezmieniony. Największym modelem terenowym w ofercie jest X164 klasy GL.

Mistrzostwa Świata Formuły 1

Rozgrywane są corocznie od 1950 r. jako najbardziej prestiżowe, międzynarodowe wyścigi na świecie. Znane także jako wyścigi Grand Prix – jest to równocześnie oznaczenie klasy biorących w nich udział, jednomiejscowych aut o otwartym nadwoziu.

Po raz pierwszy zostały rozegrane w Europie ale obecnie mają zasięg światowy i są organizowane także w Ameryce Północnej i Południowej, Afryce, Azji i Australii.

Podczas jednego sezonu odbywa się kilkanaście wyścigów eliminacyjnych na torach ulicznych lub zamkniętych.

Zasady określa FIA czyli Fédération Internationale de l’Automobile z prezesem Jean Todt, byłym rajdowcem i szefem zespołu Ferrari.

Pierwszym mistrzem Formuły 1 został Włoch Giuseppe Farina prowadząc Alfę Romeo. Następne sezony zdominował Juan Manuel Fangio, kierowca argentyński, mistrz kraju, pięciokrotny mistrz świata. Startował w zespołach Alfa Romeo, Ferrari, Maserati i Mercedesa, zdobywając tytuły mistrzowskie w 1950 oraz 1953-1958 r. Łącznie wziął udział w 58 wyścigach z których wygrał 24, pod względem ilości tytułów mistrza świata ustępuje tylko Michaelowi Schumacherowi. Na drodze stawał mu dwukrotny mistrz świata Alberto Ascari z Ferrari.

Pierwszym brytyjskim mistrzem świata był Mike Hawthorn na Ferrari w 1958 r., potem angielskie zielone bolidy dominowały na torze przez kolejne 10 lat.

W latach 80-tych XX w. rozpoczęła się era silników z turbodoładowaniem, osiągających moc ponad 1000 koni mechanicznych. Posiadały automatyczną skrzynię biegów, sterowanie czterema kołami i system kontroli trakcji.

Następną dekadę zdominował zespół Williams F1 z siedzibą w Grove w Wielkiej Brytanii. Frank Williams założył stajnię w obecnej formie w 1977 r., ze względu na liczne sukcesy zaliczana jest do „Wielkiej trójki” obok Ferrari i McLarena. Do najlepszych kierowców należą: Ayrton Senna, Nigel Mansell, Alain Prost, Michael Schumacher, Damon Hill, Jaques Villeneuve i Mika Hakkinen.

Od 1984 r. wyścigi Formuły 1 zdominowały trzy zespoły McLaren, Ferrari i Williams, ostatnio znaczną przewagę zyskało Ferrari z Michaelem Schumacherem. Przełamać ten monopol udało się tylko 6 razy – Michaelowi Schumacherowi jadącemu dla Benettona, Fernando Alonso w Renault, Jenson Button i Sebastian Vettel z zespołu Red Bull Racing Renault. W 2008 r. do czołówki dołączyło BMW Sauber, czwarte miejsce wywalczył wówczas Robert Kubica.

Renault II

Zakłady zostały upaństwowione 16 stycznia 1945 r., już po śmierci Louisa Renault. Uchwałę rządową podpisał sławny prezydent i bohater Francji, Charles de Gaulle. Zmienił także nazwę na Regie National des Usines Renault czyli Zarząd Upaństwowionych Zakładów Renault.

Fabryka była bardzo zniszczona ale jej uruchomienie uznano za priorytet, produkcja ruszyła już w 1946 r., kiedy z taśmy zjechały pierwsze samochody osobowe.

Rok później w Salonie w Paryżu pokazano opracowaną przez Louisa Renault 4CV, czterodrzwiową limuzynę z zamontowanym z tyłu silnikiem o pojemności 747 cm³. Był niedrogi i zdobył dużą popularność jako typowy samochód dla mas.

Rozpoczęto także produkcję traktorów, były pomarańczowe dlatego wszystkie następne modele ciągników były malowane właśnie na ten kolor.

W 1951 r. powstał model Fregate a Renault 4CV wygrał wyścigi LeMans w swojej klasie. Jeszcze w czerwcu tego roku Fernand Picard rozpoczął prace nad nowym samochodem Dauphine. Nieopodal Paryża, w Flins otwarto nowe zakłady produkcyjne o wydajności 100 tys. aut rocznie.

W 1954 r. obchodzono święto wyprodukowaniu 2 mln egzemplarzy pojazdów od założenia firmy, umiera dotychczasowy dyrektor Pierre Lefaucheaux a jego następcą zostaje bliski przyjaciel i doradca zmarłego, Pierre Dreyfus. Rusza produkcja modelu Dauphine z czterema drzwiami, był produkowany do 1967.

Stulecie istnienia firmy obchodzono w 1998 r. bardzo hucznie, od 8 do 10 maja na ulicach Paryża odbywał się międzynarodowy zlot zabytkowych samochodów Renault, rozpoczęto produkcję Clio 2, w Genewie zaprezentowano pierwszy w Europie benzynowy silnik z bezpośrednim wtryskiem. Postanowiono także skupić większą część produkcji w kraju, w fabryce w Blaniville sur Orne, tam też jest montowany model Midlum. Produkcję silników ciężarowych przeniesiono w całości do Venissieux.

W 1999 r. Jean-Louis Schlesser wygrał Rajd Paryż-Dakar na Renault Mégane buggy.

Obecnie koncern zatrudnia około 141 tys. pracowników we Francji, Hiszpanii, Belgii, Turcji, Słowenii, Portugalii, Argentynie, Brazylii. Samochody są także montowane w Rosji, Kolumbii, Urugwaju, Maroko, Malezji i Chinach. Fabryki produkujące samochody ciężarowe powstały w USA, Wielkiej Brytanii i Czechach.

Firma wyspecjalizowała się w produkcji samochodów osobowych, sportowych i ogólno-użytkowych. Wytwarza także ciągniki rolnicze, wagony kolejowe i urządzeń do monatżu i produkcji samochodów.

Renault I

Firma została założona w 1898 r. przez braci Louisa, Marcela i Ferdynanda Renault. Pierwszy warsztat powstał w szopie na narzędzia w rodzinnej posiadłości w Billancourt koło Paryża. Po roku zatrudniali już 110 osób i produkowali 76 aut.

Początkowo montowali w autach silniki innych producentów, do 1902 r., kiedy powstaje pierwszy silnik konstrukcji Louisa Renault. Bracia uznali że najlepszą reklamą będzie sport, dlatego zaczęli startować w wyścigach na swoich samochodach. Podczas jednego z nich, w 1903 r. na trasie Paryż-Madryt zginął Marcel. Wkrótce ze względów zdrowotnych firmę opuścił Fernand, nazwę zmieniono na Les Automobiles Renault.

W czasie trwania I wojny światowej armia francuska znalazła się w ciężkiej sytuacji w wielkiej bitwie nad Marną. Francuzi ponosili ogromne straty, wtedy zapadła decyzja o zarekwirowaniu 500 paryskich taksówek wyprodukowanych przez Renault i przywiezienia nimi posiłki – dzięki temu powstrzymano Niemców.

Na potrzeby armii firma produkowała także silniki lotnicze, samoloty, samochody transportowe, czołgi i amunicję. W 1918 r. Louis Renault został zaliczony do kawalerów Legii Honorowej.

Po zakończeniu wojny powrócono do projektowania samochodów cywilnych, zaczęto montować auta z kierownicą po lewej stronie i pierwsze traktory. W 1925 r. pojazdy Renault zwyciężyły w ekskluzywnym rajdzie Monte Carlo.

Cztery lata później wytwarzano już 44 tys. samochodów, rozpoczęła się produkcja autobusów. W 1938 r. w Berlinie Louis zobaczył prototyp KdF-Wagena, po powrocie do kraju zaczął projektować tanie, ekonomiczne auto.

Po wybuchu II wojny wstrzymano produkcję cywilną. Przetrwały jedynie modele Juvaquatres i Primaquatres z hydraulicznymi hamulcami. W maju 1940 r. do kraju wkroczyły wojska niemieckie i rozpoczęły okupację. Wszystkie fabryki dostały się w ich ręce, także zakłady Renault zatrudniające w tym czasie 45 tys. pracowników. Od tej pory musiały produkować czołgi dla armii niemieckiej.

W czasie okupacji Louis Renault pracował w tajemnicy przed Niemcami nad francuskim Garbusem, w konsekwencji powstał model Renault 4CV zaprezentowany 23 grudnia 1942 r.

Produkującą na potrzeby okupanta fabrykę zniszczyły naloty alianckie w latach 1942-1943, większość budynków spłonęła wraz z maszynami i surowcami. Louis zmarł w więzieniu oskarżony o współpracę z okupantem.

Rolls-Royce

Fabryka powstała w latach 1906-1906 w Manchesterze (północno-zachodnia Anglia) założona przez Charlesa Rollsa i Henry’ego Royce’a.

Ch.Rolls urodził się w 1877 r. w Londynie jako syn barona Llangattock, odebrał znakomite wykształcenie w Eton College i Trinity College w Cambridge, gdzie zajmował się silnikami. W 1896 r. pobił rekord szybkości osiągając prędkość 4 mil na godzinę (około 161 km/h), odtąd limit dla aut podniesiono do 12 mil na godzinę. W 1906 r. poznał drugiego z założycieli firmy, Royce zajął się stroną finansową a Rolls projektowaniem i produkcją. Jego pasją było także lotnictwo, był pierwszym pilotem, który przeleciał nad kanałem La Manche tam i z powrotem bez międzylądowania. Zginął w wypadku lotniczym w 1910 r.

Fryderyk Henry Royce urodził się w Alwalton w hrabstwie Hundingtonshire, 27 marca 1863 r. Jego zainteresowanie motoryzacją zaczęło się od zakupu wyjątkowo awaryjnego modelu, doszedł wówczas do wniosku, że może zbudować lepszy pojazd. Razem ze wspólnikiem produkowali nie tylko auta ale także silniki samolotowe.

Jeszcze za życia Rollsa, w 1908 r. fabrykę przeniesiono do Derby w hrabstwie Derbyshire, po II wojnie ponownie, tym razem do Crewe w hrabstwie Cheshire. W 1921 r. otworzono amerykańską filię w Springfield w Massachusetts, ale działała tylko 10 lat.

W 1931 r. Rolls-Royce przejął firmę Bentley (założoną w 1919 r. przez Waltera Owena Bentleya).

Rolls-Royce plc jest drugim co do wielkości producentem silników lotniczych na świecie. Pracuje dla lotnictwa cywilnego, wojskowego, wytwarza silniki do okrętów podwodnych. W 1973 r. oddzielił się od Rolls-Royce Motor Cars. Siedem lat później doszło do fuzji z fabryką Vickers, brytyjską korporacją założoną w 1828 r. jako fabryka broni.

Od 1998 r. firma należy do Volksvagena, który nie może jednak produkować samochodów o nazwie Rolls-Royce, prawo do marki należy do BMW. Na podstawie umowy od 2003 r. kontrolę nad RR sprawuje BMW.

Obecnie firma obchodzi 100 rocznicę stworzenia legendarnej statuetki, montowanej na masce od 1911 r. Nosi ona nazwę „The Spirit of Ecstasy” i jest rozpoznawana na całym świecie jako symbol splendoru i motoryzacyjnej perfekcji. Z tej okazji zaplanowano przejazd 100 samochodów przez centrum Londynu, na czele jechały najnowsze modele- Phantom i Ghost.

Alfa Romeo

Firmę założył w 1906 r. Alexandre Darracq w miejscowości Portello w pobliżu Mediolanu. Przez pierwsze lata jedynie sprzedawał samochody, a od 1909 r. rozpoczął montaż samochodów marki Darracq. Interes nie szedł najlepiej i właściciel wpadł w kłopoty finansowe, podupadającą firmę wykupili przedsiębiorcy z Lombardii. Nazwali ją Alfa jako skrót od Anonima Lombarda Fabbrica Automobili.

Od 1914 r. władze faszystowskie zmusiły zakład do produkcji na cele wojskowe. Po zakończeniu wojny kierownictwo objął młody inżynier Nicolo Romeo, od jego nazwiska powstała druga część nazwy.

Firma wyróżniała się przez kilkadziesiąt lat stosując silniki w układzie boxer, zaniechano ich produkcji po przejęciu przedsiębiorstwa przez koncern Fiata. Alfa Romeo produkowała także samochody użytkowe m.in. ciężarówki, trolejbusy i samochody dostawcze. Na przykład trolejbusy Alfa Romeo 110 AF wytwarzane w latach 1940-1949, miały 12 m długości, dwoje drzwi i podwozie trzyosiowe, obsługiwane przez dwa silniki. Oprócz nich wypuszczono także samochody terenowe Alfa Romeo Matta.

Do dziś pojazdy są produkowane w zakładzie macierzystym Portello koło Mediolanu, od 1961 r. w Arese koło Mediolanu a od 1972 r. Pomigliano d’Arco koło Neapolu. Niektóre modele produkowane były w fabryce Fiata w Mirafiori w Turynie.

Modele coupe i cabrio powstają w niewielkich seriach kilkuset do kilku tysięcy sztuk. Wygląd projektuje firma Pininfarina.

W 1952 r. Alfa Romeo zawarła porozumienie z firmą Fabrica Nacional de Motores z Brazylii, produkowano tam na licencji samochody ciężarowe i autobusy pod marką FNM oraz osobowy model FNM 2000. W 1975 r. FNM została przejęta przez Fiata i przekształcona w brazylijską Fiat Automoveis.

Od 1986 r. przedsiębiorstwo należy do koncernu Fiata.

Alfa Romeo od początku swojej działalności bierze udział w wyścigach samochodowych, z Formułą 1 na czele. W 1925 r. model P2 po raz pierwszy wygrał mistrzostwa świata, w 1950 r. model Alfetta 159 zdobywał mistrzostwa Formuły 1 dwa razy. Od 1965 r. pierwszeństwo w F1 przejęło Ferrari a Alfa Romeo przestawiła się na wyczynowe wozy turystyczne wprowadzając Alfa Romeo GTA (Gran Turismo Allegerita) wykonany z udziałem stopu aluminium, co sprawia że konstrukcja jest dużo lżejsza. Od 2001 r. bierze udział w wyścigach WTCC, ogólnoświatowych mistrzostwach samochodów turystycznych organizowanych przez FIA.